วิธีทักทายเป็นภาษาจีน: 你好 (nǐ hǎo), 您好 และคำทักทายในชีวิตประจำวัน

สำนวนแรกที่หลายคนเรียนในภาษาจีนกลาง (ผู่ทงฮว่า) มักเป็น 你好 (nǐ hǎo) บทนี้จะอธิบายวิธีออกเสียง เหตุที่วรรณยุกต์ของพยางค์แรกมักเปลี่ยนเมื่อพูดต่อเนื่อง ว่าเมื่อใดจึงเหมาะกับรูปที่เป็นทางการกว่าอย่าง 您好 (nín hǎo) และคำทักทายในชีวิตประจำวันเปลี่ยนไปอย่างไรตามช่วงวัน เมื่อพูดกับกลุ่มคน หรือเมื่อกล่าวลา ท้ายบทมีแบบฝึกสั้น ๆ ตัวอย่างในบทนี้ใช้ตัวอักษรจีนตัวย่อที่ใช้กันทั่วไปในจีนแผ่นดินใหญ่ สำหรับบางคำจะระบุรูปตัวเต็มด้วย โดยเฉพาะ 再見 และ 嗎

จุดที่ควรดูก่อน

  • 你好 คือคำทักทายในชีวิตประจำวัน พจนานุกรมระบุ nǐ hǎo (ทั้งสองพยางค์เป็นวรรณยุกต์ที่สาม) เมื่อพูดต่อเนื่อง พยางค์แรกมักออกเสียงเป็นวรรณยุกต์ที่สอง: ní hǎo
  • 您好 (nín hǎo) เป็นรูปสุภาพ ใช้กับครู ผู้ใหญ่ ลูกค้า หรือการพบกันครั้งแรกที่เป็นทางการ 你好 ไม่ได้หยาบคาย เป็นคำทักทายปกติในชีวิตประจำวัน
  • 你好吗? (nǐ hǎo ma) อาจมีความหมายว่า «สบายดีไหม» คำตอบง่าย ๆ คือ 我很好 (wǒ hěn hǎo) ในหมู่คนที่รู้จักกันแล้ว 你好 มักเป็นแค่คำว่า «สวัสดี»
  • คำทักทายตอนเช้า: 早上好 (zǎo shang hǎo) ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วน 早安 (zǎo ān) ใช้กันมากในไต้หวัน และยังได้ยินในมาเลเซียกับสิงคโปร์ รูปสั้นแบบกันเองคือ 早 (zǎo)
  • บ่ายและเย็น: 下午好 (xià wǔ hǎo), 晚上好 (wǎn shang hǎo)
  • เมื่อทักทายกลุ่มคน: 大家好 (dà jiā hǎo)
  • คำลามาตรฐาน: 再见 / 再見 (zài jiàn) แบบกันเอง: 拜拜 (bài bai)
  • เมื่อรับโทรศัพท์ คำแรกที่มักใช้คือ 喂 (wéi) อาจตามด้วย 你好 ก็ได้

你好: รูปในพจนานุกรมกับรูปเมื่อพูด

你好 ประกอบด้วยสองตัวอักษร คือ 你 (คุณ) และ 好 (ดี) เมื่อรวมกันแล้วเป็นคำทักทายมาตรฐานในชีวิตประจำวันของภาษาจีนกลาง

รูปอ้างอิงที่พบในพจนานุกรมคือ nǐ hǎo ทั้งสองพยางค์เป็นวรรณยุกต์ที่สาม เมื่อวรรณยุกต์ที่สามสองพยางค์อยู่ติดกัน พยางค์แรกมักออกเสียงเป็นวรรณยุกต์ที่สอง นี่คือการเปลี่ยนวรรณยุกต์ที่สามตามปกติ (上声变调) ดังนั้นเมื่อพูดต่อเนื่อง 你好 จึงมักเป็น ní hǎo

ในตารางและตอนค้นคำ ให้คง nǐ hǎo ไว้ เมื่อทักทายใครจริง ๆ ให้มุ่งไปที่ ní hǎo

การเปลี่ยนวรรณยุกต์นี้เกิดเพราะ 你 และ 好 เป็นวรรณยุกต์ที่สามทั้งคู่ และถูกพูดต่อกันเป็นคำทักทายเดียว ไม่ได้หมายความว่าตัวอักษร 你 เปลี่ยนวรรณยุกต์ในพจนานุกรมในทุกคำอื่น

สำนวนตัวอักษรจีนพินอินในพจนานุกรมรูปที่มักได้ยินเมื่อพูดต่อเนื่อง
คำทักทายในชีวิตประจำวัน你好nǐ hǎoní hǎo

ตัวเต็มของคำทักทายนี้เหมือนกัน 你 และ 好 ไม่เปลี่ยนรูประหว่างระบบตัวย่อกับตัวเต็ม

您好: คำทักทายที่สุภาพกว่า

您好 อ่านว่า nín hǎo 您 เป็นสรรพนามบุรุษที่สองแบบสุภาพ จึงเหมาะกว่าเมื่อพบครู ผู้ใหญ่ ลูกค้า หรือคนแปลกหน้าในสถานการณ์ที่เป็นทางการ

อย่ามองว่า 你好 หยาบคาย นั่นคือคำทักทายตั้งต้นในหมู่เพื่อนร่วมชั้น เพื่อนร่วมงาน เพื่อน และในการพบกันแบบกันเองส่วนใหญ่ 您好 เป็นเพียงตัวเลือกที่สุภาพกว่าเมื่อสถานการณ์เรียกร้อง

รูปแบบใกล้เคียงกันคือเติม 好 หลังคำเรียกตำแหน่ง เมื่อทักทายครู 老师好 (lǎo shī hǎo) เป็นเรื่องธรรมชาติ รูปตัวเต็มของ 老师 คือ 老師

你好吗? ไม่ใช่วิธีเดียวที่จะถามว่าเป็นอย่างไร

你好吗? อ่านว่า nǐ hǎo ma 吗 (รูปตัวเต็ม 嗎) เป็นคำช่วยลงท้ายคำถามวรรณยุกต์เบา ประโยคนี้มีความหมายว่า «สบายดีไหม» ได้ และมักถูกสอนบ่อย

ในภาษาจีนกลางที่ใช้กันทุกวัน ในหมู่คนที่รู้จักกันแล้ว 你好 มักเป็นแค่คำว่า «สวัสดี» ไม่ใช่คำขอให้อัปเดตข่าวคราว คำถามที่ยาวขึ้นอีกหน่อยอาจเป็น 最近怎么样 (zuì jìn zěn me yàng, «ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง»)

นั่นไม่ได้หมายความว่าไม่มีใครใช้ 你好吗 และก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นคำทักทายที่เป็นธรรมชาติเพียงอย่างเดียว หากมีคนถาม 你好吗 คำตอบง่าย ๆ คือ 我很好 (wǒ hěn hǎo, «ฉันสบายดี») คำตอบที่นุ่มนวลขึ้นอีกนิดคือ 还行 (รูปตัวเต็ม 還行, hái xíng, «ก็พอไปได้ / ไม่เลว»)

เช้า บ่าย และเย็น

ภาษาจีนกลางยังมีคำทักทายผูกกับช่วงของวัน

早上好 (zǎo shang hǎo) เป็นคำทักทายตอนเช้าที่ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ รวมถึงการใช้แบบปักกิ่ง พจนานุกรมบางครั้งเขียนติดกันเป็น zǎoshanghǎo 上 ซึ่งอยู่ระหว่าง 早 กับ 好 มักเป็นวรรณยุกต์เบา ด้วยเหตุนี้จึงไม่ควรนำการเปลี่ยนวรรณยุกต์แบบ 你好 ไปใช้กับ 早上好 เพราะที่นี่ไม่ได้มีวรรณยุกต์ที่สามสองพยางค์อยู่ติดกันในลักษณะเดียวกัน

早安 (zǎo ān) ใช้กันมากในไต้หวัน และยังใช้ในมาเลเซียกับสิงคโปร์ พจนานุกรมบางครั้งเขียน zǎo'ān ทั้ง 早上好 และ 早安 เป็นคำทักทายตอนเช้าที่ถูกต้องทั้งคู่ ต่างกันหลัก ๆ ที่นิสัยตามภูมิภาค ไม่ใช่ระดับความสุภาพ

รูปสั้นแบบกันเองตอนเช้าคือเพียง 早 (zǎo)

ช่วงหลังของวัน:

  • 下午好 xià wǔ hǎo (สวัสดีตอนบ่าย)
  • 晚上好 wǎn shang hǎo (สวัสดีตอนเย็น)

ใน 晚上好 นั้น 晚 เป็นวรรณยุกต์ที่สาม 上 มักเป็นวรรณยุกต์เบา และ 好 เป็นวรรณยุกต์ที่สาม อย่าคิดกฎการเปลี่ยนวรรณยุกต์เพิ่มที่นี่ ให้อ่านว่า wǎn shang hǎo

ทักทายกลุ่มคน: 大家好

เมื่อพูดกับทั้งห้องเรียน การประชุม หรือผู้ฟัง ประโยคเปิดที่เป็นธรรมชาติคือ 大家好 (dà jiā hǎo) — «สวัสดีทุกคน» 大家 แปลว่า «ทุกคน»

กล่าวลา: 再见 และ 拜拜

คำลามาตรฐานคือ 再见 ตัวเต็มคือ 再見 พินอินคือ zài jiàn

ในคำพูดแบบกันเองยังมี 拜拜 ให้จำก่อนว่า bài bai โดยพยางค์ที่สองมักเบา (วรรณยุกต์เบา) ก็ยังได้ยิน bài bài ด้วย การอ่านทั้งสองแบบใช้ได้กับคำลาแบบกันเอง

ตัวอักษร 拜拜 ชุดเดียวกันยังอาจหมายถึงการไหว้หรือแสดงความเคารพตามพิธี ซึ่งเป็นความหมายที่คุ้นกันโดยเฉพาะในไต้หวัน นั่นเป็นความหมายอื่น ในบทนี้ 拜拜 เป็นเพียงคำลาแบบกันเอง

บันทึกสั้นเรื่องโทรศัพท์: 喂

เมื่อรับสาย คำแรกที่มักใช้คือ 喂 ออกเสียง wéi (วรรณยุกต์ที่สอง) คล้าย «ฮัลโหล?» ตอนรับโทรศัพท์ 你好 อาจตามมาได้ แต่ไม่ใช่คำแรกเพียงอย่างเดียว และมักไม่ใช่คำแรกที่พบบ่อยที่สุด

wèi (วรรณยุกต์ที่สี่) ซึ่งเขียนด้วยตัว 喂 เดียวกัน เป็นการใช้แบบอื่น ใกล้กับการเรียกให้ใครสนใจ ตอนรับโทรศัพท์ให้ใช้ wéi

คำทักทายแบบกันเองที่อาจได้ยิน

ในคำพูดแบบสบาย ๆ โดยเฉพาะในหมู่ผู้พูดที่อายุน้อยกว่า อาจได้ยินคำยืม 嗨 (hāi) และ 哈喽 (รูปตัวเต็ม 哈囉, hā lou) คำเหล่านี้มีอยู่จริง แต่ไม่ใช่แก่นของบทนี้ ให้เรียน 你好 และ 您好 ให้แน่นก่อน

แบบฝึก

อ่านแต่ละข้อ แล้วเทียบกับเฉลย

  1. เขียนคำทักทายในชีวิตประจำวัน 你好 พินอินในพจนานุกรม และการอ่านที่พบบ่อยเมื่อพูดต่อเนื่อง
  2. คุณพบครูเป็นครั้งแรก ข้อใดเหมาะสมกว่า 你好 หรือ 您好
  3. เขียนคำทักทายตอนเช้าที่ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ และคำที่ใช้กันมากในไต้หวัน
  4. มีคนกำลังจะจากไป เขียนคำลามาตรฐานด้วยตัวย่อและตัวเต็ม พร้อมพินอิน
  5. คุณกำลังทักทายทั้งห้องเรียนหรือผู้ฟัง จะพูดว่าอย่างไร

เฉลยโดยสังเขป:

  1. 你好;nǐ hǎo;มักอ่าน ní hǎo
  2. 您好
  3. 早上好;早安
  4. 再见 / 再見;zài jiàn
  5. 大家好(dà jiā hǎo)

หากข้อใดยังไม่มั่นใจ ให้กลับไปที่หัวข้อที่เกี่ยวข้อง แล้วพูดทั้งประโยคทักทายซ้ำหลายครั้ง อย่าท่องแต่พินอินแยกเดี่ยว

แหล่งอ้างอิง

หน้าเหล่านี้ใช้สำหรับตรวจการออกเสียงและการใช้

อย่าหยุดแค่รู้คำตอบ

บทความช่วยยืนยันกฎได้ แต่ถ้าอยากเขียนให้มั่นคงจริง ๆ ควรดูแอนิเมชันมาตรฐานและฝึกเขียนต่อในแอป

FAQ

ถ้าไม่พูด 您好 แล้วพูดแต่ 你好 จะเสียมารยาทหรือไม่
ไม่ 你好 คือรูปตั้งต้นในชีวิตประจำวัน ใช้ 您好 เมื่อต้องการสำนวนที่สุภาพกว่า เช่น กับครู ผู้ใหญ่ หรือการพบกันครั้งแรกที่เป็นทางการ
ทำไมบางบันทึกเสียงจึงฟังเหมือน ní hǎo ไม่ใช่ nǐ hǎo
เพราะการเปลี่ยนวรรณยุกต์ที่สาม รูปในพจนานุกรมคือ nǐ hǎo เมื่อพูดต่อเนื่อง วรรณยุกต์ที่สามตัวแรกมักออกเสียงเป็นวรรณยุกต์ที่สอง
ควรพูด 早上好 หรือ 早安
ถูกต้องทั้งคู่ 早上好 ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วน 早安 ใช้กันมากในไต้หวัน และยังใช้ในมาเลเซียกับสิงคโปร์ เรียนได้ทั้งสองแบบ
你好吗 เป็นวิธีทักทายเพื่อนอย่างเป็นธรรมชาติเพียงอย่างเดียวหรือไม่
ไม่ ประโยคนี้มักถูกสอนและอาจหมายถึง «สบายดีไหม» แต่ในหมู่คนที่รู้จักกันแล้ว 你好 มักเป็นแค่คำว่า «สวัสดี» หากอยากถามข่าวคราวยาวขึ้น อาจพูด 最近怎么样
รับโทรศัพท์ต้องขึ้นต้นด้วย 你好 หรือไม่
คำแรกที่มักใช้คือ 喂 (wéi) 你好 อาจตามหลังได้

บทความที่เกี่ยวข้อง

เรียนภาษาจีน กฎและวิธีเรียน

วิธีอ่านตัวเลขภาษาจีน: จาก 0 ถึง 100 และเมื่อใดใช้ 二 กับ 两

เรียนรู้การอ่านตัวเลขภาษาจีนจาก 0 ถึง 100 เหตุที่ 101 ต้องใส่ 零 และวิธีแยก 二 (èr) กับ 两 (liǎng) พร้อมแบบฝึกสั้น ๆ

อ่านบทความ