จุดที่ควรดูก่อน
- 你好 คือคำทักทายในชีวิตประจำวัน พจนานุกรมระบุ nǐ hǎo (ทั้งสองพยางค์เป็นวรรณยุกต์ที่สาม) เมื่อพูดต่อเนื่อง พยางค์แรกมักออกเสียงเป็นวรรณยุกต์ที่สอง: ní hǎo
- 您好 (nín hǎo) เป็นรูปสุภาพ ใช้กับครู ผู้ใหญ่ ลูกค้า หรือการพบกันครั้งแรกที่เป็นทางการ 你好 ไม่ได้หยาบคาย เป็นคำทักทายปกติในชีวิตประจำวัน
- 你好吗? (nǐ hǎo ma) อาจมีความหมายว่า «สบายดีไหม» คำตอบง่าย ๆ คือ 我很好 (wǒ hěn hǎo) ในหมู่คนที่รู้จักกันแล้ว 你好 มักเป็นแค่คำว่า «สวัสดี»
- คำทักทายตอนเช้า: 早上好 (zǎo shang hǎo) ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วน 早安 (zǎo ān) ใช้กันมากในไต้หวัน และยังได้ยินในมาเลเซียกับสิงคโปร์ รูปสั้นแบบกันเองคือ 早 (zǎo)
- บ่ายและเย็น: 下午好 (xià wǔ hǎo), 晚上好 (wǎn shang hǎo)
- เมื่อทักทายกลุ่มคน: 大家好 (dà jiā hǎo)
- คำลามาตรฐาน: 再见 / 再見 (zài jiàn) แบบกันเอง: 拜拜 (bài bai)
- เมื่อรับโทรศัพท์ คำแรกที่มักใช้คือ 喂 (wéi) อาจตามด้วย 你好 ก็ได้
你好: รูปในพจนานุกรมกับรูปเมื่อพูด
你好 ประกอบด้วยสองตัวอักษร คือ 你 (คุณ) และ 好 (ดี) เมื่อรวมกันแล้วเป็นคำทักทายมาตรฐานในชีวิตประจำวันของภาษาจีนกลาง
รูปอ้างอิงที่พบในพจนานุกรมคือ nǐ hǎo ทั้งสองพยางค์เป็นวรรณยุกต์ที่สาม เมื่อวรรณยุกต์ที่สามสองพยางค์อยู่ติดกัน พยางค์แรกมักออกเสียงเป็นวรรณยุกต์ที่สอง นี่คือการเปลี่ยนวรรณยุกต์ที่สามตามปกติ (上声变调) ดังนั้นเมื่อพูดต่อเนื่อง 你好 จึงมักเป็น ní hǎo
ในตารางและตอนค้นคำ ให้คง nǐ hǎo ไว้ เมื่อทักทายใครจริง ๆ ให้มุ่งไปที่ ní hǎo
การเปลี่ยนวรรณยุกต์นี้เกิดเพราะ 你 และ 好 เป็นวรรณยุกต์ที่สามทั้งคู่ และถูกพูดต่อกันเป็นคำทักทายเดียว ไม่ได้หมายความว่าตัวอักษร 你 เปลี่ยนวรรณยุกต์ในพจนานุกรมในทุกคำอื่น
| สำนวน | ตัวอักษรจีน | พินอินในพจนานุกรม | รูปที่มักได้ยินเมื่อพูดต่อเนื่อง |
|---|---|---|---|
| คำทักทายในชีวิตประจำวัน | 你好 | nǐ hǎo | ní hǎo |
ตัวเต็มของคำทักทายนี้เหมือนกัน 你 และ 好 ไม่เปลี่ยนรูประหว่างระบบตัวย่อกับตัวเต็ม
您好: คำทักทายที่สุภาพกว่า
您好 อ่านว่า nín hǎo 您 เป็นสรรพนามบุรุษที่สองแบบสุภาพ จึงเหมาะกว่าเมื่อพบครู ผู้ใหญ่ ลูกค้า หรือคนแปลกหน้าในสถานการณ์ที่เป็นทางการ
อย่ามองว่า 你好 หยาบคาย นั่นคือคำทักทายตั้งต้นในหมู่เพื่อนร่วมชั้น เพื่อนร่วมงาน เพื่อน และในการพบกันแบบกันเองส่วนใหญ่ 您好 เป็นเพียงตัวเลือกที่สุภาพกว่าเมื่อสถานการณ์เรียกร้อง
รูปแบบใกล้เคียงกันคือเติม 好 หลังคำเรียกตำแหน่ง เมื่อทักทายครู 老师好 (lǎo shī hǎo) เป็นเรื่องธรรมชาติ รูปตัวเต็มของ 老师 คือ 老師
你好吗? ไม่ใช่วิธีเดียวที่จะถามว่าเป็นอย่างไร
你好吗? อ่านว่า nǐ hǎo ma 吗 (รูปตัวเต็ม 嗎) เป็นคำช่วยลงท้ายคำถามวรรณยุกต์เบา ประโยคนี้มีความหมายว่า «สบายดีไหม» ได้ และมักถูกสอนบ่อย
ในภาษาจีนกลางที่ใช้กันทุกวัน ในหมู่คนที่รู้จักกันแล้ว 你好 มักเป็นแค่คำว่า «สวัสดี» ไม่ใช่คำขอให้อัปเดตข่าวคราว คำถามที่ยาวขึ้นอีกหน่อยอาจเป็น 最近怎么样 (zuì jìn zěn me yàng, «ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง»)
นั่นไม่ได้หมายความว่าไม่มีใครใช้ 你好吗 และก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นคำทักทายที่เป็นธรรมชาติเพียงอย่างเดียว หากมีคนถาม 你好吗 คำตอบง่าย ๆ คือ 我很好 (wǒ hěn hǎo, «ฉันสบายดี») คำตอบที่นุ่มนวลขึ้นอีกนิดคือ 还行 (รูปตัวเต็ม 還行, hái xíng, «ก็พอไปได้ / ไม่เลว»)
เช้า บ่าย และเย็น
ภาษาจีนกลางยังมีคำทักทายผูกกับช่วงของวัน
早上好 (zǎo shang hǎo) เป็นคำทักทายตอนเช้าที่ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ รวมถึงการใช้แบบปักกิ่ง พจนานุกรมบางครั้งเขียนติดกันเป็น zǎoshanghǎo 上 ซึ่งอยู่ระหว่าง 早 กับ 好 มักเป็นวรรณยุกต์เบา ด้วยเหตุนี้จึงไม่ควรนำการเปลี่ยนวรรณยุกต์แบบ 你好 ไปใช้กับ 早上好 เพราะที่นี่ไม่ได้มีวรรณยุกต์ที่สามสองพยางค์อยู่ติดกันในลักษณะเดียวกัน
早安 (zǎo ān) ใช้กันมากในไต้หวัน และยังใช้ในมาเลเซียกับสิงคโปร์ พจนานุกรมบางครั้งเขียน zǎo'ān ทั้ง 早上好 และ 早安 เป็นคำทักทายตอนเช้าที่ถูกต้องทั้งคู่ ต่างกันหลัก ๆ ที่นิสัยตามภูมิภาค ไม่ใช่ระดับความสุภาพ
รูปสั้นแบบกันเองตอนเช้าคือเพียง 早 (zǎo)
ช่วงหลังของวัน:
- 下午好 xià wǔ hǎo (สวัสดีตอนบ่าย)
- 晚上好 wǎn shang hǎo (สวัสดีตอนเย็น)
ใน 晚上好 นั้น 晚 เป็นวรรณยุกต์ที่สาม 上 มักเป็นวรรณยุกต์เบา และ 好 เป็นวรรณยุกต์ที่สาม อย่าคิดกฎการเปลี่ยนวรรณยุกต์เพิ่มที่นี่ ให้อ่านว่า wǎn shang hǎo
ทักทายกลุ่มคน: 大家好
เมื่อพูดกับทั้งห้องเรียน การประชุม หรือผู้ฟัง ประโยคเปิดที่เป็นธรรมชาติคือ 大家好 (dà jiā hǎo) — «สวัสดีทุกคน» 大家 แปลว่า «ทุกคน»
กล่าวลา: 再见 และ 拜拜
คำลามาตรฐานคือ 再见 ตัวเต็มคือ 再見 พินอินคือ zài jiàn
ในคำพูดแบบกันเองยังมี 拜拜 ให้จำก่อนว่า bài bai โดยพยางค์ที่สองมักเบา (วรรณยุกต์เบา) ก็ยังได้ยิน bài bài ด้วย การอ่านทั้งสองแบบใช้ได้กับคำลาแบบกันเอง
ตัวอักษร 拜拜 ชุดเดียวกันยังอาจหมายถึงการไหว้หรือแสดงความเคารพตามพิธี ซึ่งเป็นความหมายที่คุ้นกันโดยเฉพาะในไต้หวัน นั่นเป็นความหมายอื่น ในบทนี้ 拜拜 เป็นเพียงคำลาแบบกันเอง
บันทึกสั้นเรื่องโทรศัพท์: 喂
เมื่อรับสาย คำแรกที่มักใช้คือ 喂 ออกเสียง wéi (วรรณยุกต์ที่สอง) คล้าย «ฮัลโหล?» ตอนรับโทรศัพท์ 你好 อาจตามมาได้ แต่ไม่ใช่คำแรกเพียงอย่างเดียว และมักไม่ใช่คำแรกที่พบบ่อยที่สุด
wèi (วรรณยุกต์ที่สี่) ซึ่งเขียนด้วยตัว 喂 เดียวกัน เป็นการใช้แบบอื่น ใกล้กับการเรียกให้ใครสนใจ ตอนรับโทรศัพท์ให้ใช้ wéi
คำทักทายแบบกันเองที่อาจได้ยิน
ในคำพูดแบบสบาย ๆ โดยเฉพาะในหมู่ผู้พูดที่อายุน้อยกว่า อาจได้ยินคำยืม 嗨 (hāi) และ 哈喽 (รูปตัวเต็ม 哈囉, hā lou) คำเหล่านี้มีอยู่จริง แต่ไม่ใช่แก่นของบทนี้ ให้เรียน 你好 และ 您好 ให้แน่นก่อน
แบบฝึก
อ่านแต่ละข้อ แล้วเทียบกับเฉลย
- เขียนคำทักทายในชีวิตประจำวัน 你好 พินอินในพจนานุกรม และการอ่านที่พบบ่อยเมื่อพูดต่อเนื่อง
- คุณพบครูเป็นครั้งแรก ข้อใดเหมาะสมกว่า 你好 หรือ 您好
- เขียนคำทักทายตอนเช้าที่ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ และคำที่ใช้กันมากในไต้หวัน
- มีคนกำลังจะจากไป เขียนคำลามาตรฐานด้วยตัวย่อและตัวเต็ม พร้อมพินอิน
- คุณกำลังทักทายทั้งห้องเรียนหรือผู้ฟัง จะพูดว่าอย่างไร
เฉลยโดยสังเขป:
- 你好;nǐ hǎo;มักอ่าน ní hǎo
- 您好
- 早上好;早安
- 再见 / 再見;zài jiàn
- 大家好(dà jiā hǎo)
หากข้อใดยังไม่มั่นใจ ให้กลับไปที่หัวข้อที่เกี่ยวข้อง แล้วพูดทั้งประโยคทักทายซ้ำหลายครั้ง อย่าท่องแต่พินอินแยกเดี่ยว
แหล่งอ้างอิง
หน้าเหล่านี้ใช้สำหรับตรวจการออกเสียงและการใช้
- 你好, Wiktionary — รูปอ้างอิง nǐ hǎo และรูปที่มักได้ยินเมื่อพูดต่อเนื่อง ní hǎo
- 您好, Wiktionary — nín hǎo คำทักทายสุภาพ
- 早上好, Wiktionary — zǎoshanghǎo 上 มักเป็นวรรณยุกต์เบา
- 早安, Wiktionary — zǎo'ān คำทักทายตอนเช้าตามภูมิภาค
- 再見, Wiktionary — zàijiàn คำลา (ตัวเต็ม)
- 再见, Wiktionary — รายการตัวย่อ
- 大家好, Wiktionary — dàjiā hǎo
- 拜拜, Wiktionary — bàibai / bàibài
- 喂, Wiktionary — wéi ตอนรับโทรศัพท์ และ wèi ในอีกการใช้
อย่าหยุดแค่รู้คำตอบ
บทความช่วยยืนยันกฎได้ แต่ถ้าอยากเขียนให้มั่นคงจริง ๆ ควรดูแอนิเมชันมาตรฐานและฝึกเขียนต่อในแอป
FAQ
- ถ้าไม่พูด 您好 แล้วพูดแต่ 你好 จะเสียมารยาทหรือไม่
- ไม่ 你好 คือรูปตั้งต้นในชีวิตประจำวัน ใช้ 您好 เมื่อต้องการสำนวนที่สุภาพกว่า เช่น กับครู ผู้ใหญ่ หรือการพบกันครั้งแรกที่เป็นทางการ
- ทำไมบางบันทึกเสียงจึงฟังเหมือน ní hǎo ไม่ใช่ nǐ hǎo
- เพราะการเปลี่ยนวรรณยุกต์ที่สาม รูปในพจนานุกรมคือ nǐ hǎo เมื่อพูดต่อเนื่อง วรรณยุกต์ที่สามตัวแรกมักออกเสียงเป็นวรรณยุกต์ที่สอง
- ควรพูด 早上好 หรือ 早安
- ถูกต้องทั้งคู่ 早上好 ใช้กันมากในจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วน 早安 ใช้กันมากในไต้หวัน และยังใช้ในมาเลเซียกับสิงคโปร์ เรียนได้ทั้งสองแบบ
- 你好吗 เป็นวิธีทักทายเพื่อนอย่างเป็นธรรมชาติเพียงอย่างเดียวหรือไม่
- ไม่ ประโยคนี้มักถูกสอนและอาจหมายถึง «สบายดีไหม» แต่ในหมู่คนที่รู้จักกันแล้ว 你好 มักเป็นแค่คำว่า «สวัสดี» หากอยากถามข่าวคราวยาวขึ้น อาจพูด 最近怎么样
- รับโทรศัพท์ต้องขึ้นต้นด้วย 你好 หรือไม่
- คำแรกที่มักใช้คือ 喂 (wéi) 你好 อาจตามหลังได้
บทความที่เกี่ยวข้อง
วิธีอ่านตัวเลขภาษาจีน: จาก 0 ถึง 100 และเมื่อใดใช้ 二 กับ 两
เรียนรู้การอ่านตัวเลขภาษาจีนจาก 0 ถึง 100 เหตุที่ 101 ต้องใส่ 零 และวิธีแยก 二 (èr) กับ 两 (liǎng) พร้อมแบบฝึกสั้น ๆ
อ่านบทความลำดับขีดของ 永 (yong): ทำไมตัวนี้จึงถูกค้นหาบ่อย
永 เป็นอักษรอ้างอิงยอดนิยมสำหรับอธิบายชนิดของขีดพื้นฐานและการวางโครงสร้าง
อ่านบทความลำดับขีดของ 人 (ren): ทำไมสองขีดนี้จึงถูกสลับบ่อย
人 ดูง่าย แต่ยิ่งง่ายก็ยิ่งถูกเขียนตามความเคยชินและผิดซ้ำได้บ่อย
อ่านบทความลำดับขีดของ 口 (kou): ทำไมอักษรง่ายตัวนี้จึงควรมีหน้าเฉพาะ
口 ใช้บ่อยมาก และมักเผยให้เห็นปัญหาเรื่องรูปทรงและโครงสร้างพื้นฐาน
อ่านบทความ